Aktualności

Wykonalność i bezpieczeństwo rehabilitacji po żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej

Abstrakcyjny

Tło

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ) jest chorobą zagrażającą życiu. U osób, które ją przeżyły, konieczne jest przywrócenie lub zapobieganie różnym nasileniom dolegliwości funkcjonalnych (np. zespołowi pozakrzepowemu, nadciśnieniu płucnemu). Dlatego w Niemczech zaleca się rehabilitację po ŻChZZ. Nie opracowano jednak ustrukturyzowanego programu rehabilitacji dla tego wskazania. W niniejszym artykule przedstawiamy doświadczenia jednego ośrodka rehabilitacyjnego.

Metody

Dane z kolejnychzatorowość płucnaRetrospektywnej ocenie poddano pacjentów (PE), którzy zostali skierowani na 3-tygodniowy program rehabilitacji stacjonarnej w latach 2006–2014.

Wyniki

Ogółem zidentyfikowano 422 pacjentów. Średni wiek wynosił 63,9 ± 13,5 lat, średni wskaźnik masy ciała (BMI) wynosił 30,6 ± 6,2 kg/m2, a 51,9% stanowiły kobiety. Zakrzepica żył głębokich według PE była znana u 55,5% wszystkich pacjentów. Zastosowaliśmy szeroki zakres interwencji terapeutycznych, takich jak trening rowerowy z monitorowaną częstością akcji serca u 86,7%, trening oddechowy u 82,5%, terapia wodna/pływanie u 40,1% i terapia treningu medycznego u 14,9% wszystkich pacjentów. Działania niepożądane (AE) wystąpiły u 57 pacjentów w trakcie 3-tygodniowego okresu rehabilitacji. Najczęstszymi AE były przeziębienie (n=6), biegunka (n=5) i zakażenie górnych lub dolnych dróg oddechowych leczone antybiotykami (n=5). Jednak u trzech pacjentów w trakcie terapii przeciwzakrzepowej wystąpiło krwawienie, które u jednego było klinicznie istotne. Czterech pacjentów (0,9%) musiało zostać przeniesionych do szpitala podstawowej opieki zdrowotnej z przyczyn niezwiązanych z PE (ostry zespół wieńcowy, ropień gardła i ostre problemy brzuszne). Nie stwierdzono wpływu żadnej z interwencji w zakresie aktywności fizycznej na częstość występowania działań niepożądanych.

Wniosek

Ponieważ PE jest chorobą zagrażającą życiu, wydaje się uzasadnione zalecanie rehabilitacji przynajmniej pacjentom z PE z grupy ryzyka pośredniego lub wysokiego. W niniejszym badaniu po raz pierwszy wykazano, że standardowy program rehabilitacji po PE jest bezpieczny. Należy jednak zbadać prospektywnie skuteczność i bezpieczeństwo w perspektywie długoterminowej.

Słowa kluczowe: żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zatorowość płucna, rehabilitacja